posted by admin on lis 13

U roślin, które wykształcają ogonek liściowy, powstaje on jako utwór bifacjalny; rzadziej tworzy się on tylko z dolnej partii zawiązka liścia, jako twór unifacjalny (np. w liściach tarczowatych). Zarówno jego zewnętrzna, jak i wewnętrzna budowa jest podobna do budowy międzywęźla łodygi. Liczne najczęściej wiązki przewodzące ogonka liściowego wielu Angiogpermae są mniej lub bardziej ciasno zsunięte; na przekroju poprzecznym leżą one na Obwodzie koła albo są ułożone w kształcie otwartego ku górze łuku. W ogonku liściowym nie ma zupełnie typowej tkanki asymilacyjnej. Obok funkcji przewodzenia substancji pokarmowych ogonek liściowy odgrywa rolę w procesie rozwijania się liści z pączka; nadto dźwiga on ciężar blaszki liściowej; dzięki występowaniu ogonka liściowego blaszka jest oddalona od łodygi, a tym samym wysunięta ku światłu. Głównym zadaniem pewnych części ogonka jest ustawianie blaszki liściowej w takiej pozycji, która zapewnia najkorzystniejsze wyzyskanie światła. Niekiedy ruchy blaszki odbywają się za pośrednictwem szczególnych nabrzmień zlokalizowanych u podstawy ogonka albo też u podstawy blaszki, bądź też w obydwu tych punktach ogonka liściowego. Nabrzmienia takie mogą występować również w Odpowiednich miejscach ogonków listków liścia złożonego. Funkcjonują one w sposób podobny jak stawy, a nazywamy je poduszeczkami liściowymi. Stwierdzono ich obecność u wielu Leguminosae. Nasada liścia. W przeciwieństwie do ogonka liściowego nasada liścia jest rozszerzona na boki i niekiedy również spłaszczona; u wielu Monocotyledoneae, rzadziej natomiast u DicotyLedoneae (np. u Umbelliferae), nasada liścia jest wykształcona w postaci pochwy wyjściowej. Otacza ona wówczas i ochrania pączek kątowy danego liścia, później zaś młodą część pędu, a czasem również pewne partie łodygi. [hasła pokrewne: ksylem, otoczenie domu, dombud siemianowice ]

Tags: | |

Comments are closed.

Powiązane tematy z artykułem: dombud siemianowice ksylem otoczenie domu