posted by admin on wrz 13

width=400Jednym z aspektów towarzyszących organizacji uroczystości weselnych jest zapewnienie odpowiedniego transportu dla pary młodej jak i dla zaproszonych gości. Rozmiar tego przedsięwzięcia zależy od odległości między kościołem a salą weselną. Jeśli nie jest z byt duża, większość gości pokona ją piesza, zwłaszcza jeśli będzie piękna pogoda. Zwykle jednak jest to dość spora odległości. Wówczas należy pomyśleć o zorganizowaniu dla gości, którzy nie przybyli swoimi samochodami, jakiegoś środku transportu. Read the rest of this entry »

posted by admin on wrz 13

Na zewnątrz ksylemu występuje jednolity walec floemu (nb. Osmundci). Istnieją wreszcie gatunki, których zarówno ksylem, jak floem występują w postaci kilku oddzielnych pasm. Wówczas promienisto przebiegające pasma tkanki miękiszowej— promienie rdzeniowe, całkowicie oddzielają od siebie kolateralne pasma sitowo-naczyniowee (ped podziemny Ophioglossum). Jeśli rozwój filogenetyczny wiązki istotnie postępował takimi drogami, wówczas ani pojedyncza wiązka kolateralna roślin nasiennych, ani też jedna z licznych wiązek koncentrycznych, widocznych na poprzecznych przekrojach łodyg wielu paproci, nie byłaby homologiczna jedną centralną koncentryczną zawiązką „,prymitywnie zbudowanych” paprotników. Read the rest of this entry »

posted by admin on wrz 13

Pomiędzy pasma floemu wdziera się w kierunku promienistym centralnie umieszczony ksylem, który uzyskuje dzięki temu na przekroju poprzecznym zarys gwiazdy. Protoksylem występuje na końcach jej ramion. Wiązka promienista również winna być uważana za filogenetycznie starą. Przemawia za tym fakt, iż według dotychczasowych danych ten typ wiązki występuje u wszystkich obecnie żyjących oraz kopalnych Cormophyta w korzeniach, a prócz tego niektórych Cormophyta również w łodygach. Nie stwierdzono dotychczas, aby jakikolwiek inny typ wiązki występował zarówno w łodygach, jak i korzeniach. Read the rest of this entry »

posted by admin on wrz 12

Brzeg blaszki liściowej być cały, falisty, piłkowany, podwójnie ząbkowany, karbowany, podwójnie karbowany, orzęsiony, kolczastys; w ten sam sposób różnicują się również mieczowate, spłaszczone liście Iris. Blaszki liści bezogonkowych (siedzących) najczęściej zrośnięte są z łodygą szeroką nasadą liścia, która może obejmować łodygę, jak np. u Papaver somnijerum. Blaszki liściowe są poprzecinane nerwami (żyłkami), które tworzą bogato rozgałęzioną sieć; nerwy te często mają jaśniejszą barwę zieloną niż pozostałe partie liścia. Nerwy służą do przewodzenia substancji pokarmowych; stanowią one również elementy usztywniające blaszkę liściową. Read the rest of this entry »

posted by admin on wrz 12

Niepodzielona blaszka liściowa może mieć brzeg cały albo płytko łub głębiej wcinany. Nerw główny liścia podzielonego pierzasto stanowi jego osadkę. Zawiązki listków liścia złożonego, mogą ulegać rozczłonkowaniu podobnie jak zawiązek liścia, z którego powstały. Zdarza się u niektórych roślin iż wytwarzanie zawiązków listków odbywa się w porządku odwrotnym (akropetalnym) lub też występują kombinacje tych dwóch kierunków. Klapowane, a często również podziurawione blaszki liściowe rośliny Monstera powstają w następujacy sposób: w bardzo młodych jeszcze liściach obumierają wyspowo pewne partie tkanek, leżace pomiędzy nerwami, a w końcowym etapie tkanki te całkowicie rozpadają się. Read the rest of this entry »

posted by admin on wrz 12

Ze szczytowej części powstaje blaszka liściowa, a w liściach ogonkowych daje ona również początek ogonkowi (C o). Blaszka liściowa rozwija się w wyniku intensywnego rozrastania się szczytowej części zawiązka na szerokość; wzrost ten inicjują subepidennalne komórki brzeżne. W późniejszym etapie rozwój blaszki odbywa się przez wzrost powierzchniowy, a niekiedy również i przez wzrost na grubość, Ogonek liściowy wykształca się stosunkowo późno. Powstaje on w wyniku wzrostu interkalarnego pomiędzy blaszką liściową a niezróżnicowaną jeszcze podstawową częścią wiązka liścia. Z podstawowej części wykształca się niepozorna 01 najczęściej nasada liścia oraz przylistki tworzące się W wyniku jej rozczłonkowania. Read the rest of this entry »

posted by admin on wrz 12

Zawiązek liścia zajmuje zwykle tylko część obwodu łodygi. Zdarza się jednakże, iż zawiązek liścia całkowicie obejmuje wierzchołek tworząc wokół niego pierścieniowaty wałek. Również zawiązki kilku liści w okółku mogą wystepawać w postaci jednolitego pierścieniowatego uwypuklenia, z którego dopiero później sie wyodrębniają. Jeśli liście jednego okółka różnicują się od razu w postaci samodzielnych zawiązków, wówczas zawiązki te mogą tworzyć się równocześnie; z zasady jednak powstają one w pewnej kolejności. Tylko w nielicznych przypadkach liść może tworzyć się szczytowo na wierzchołku wzrostu pędu. Read the rest of this entry »

posted by admin on wrz 12

Liście ciągu rocznego okresu wegetacyjnego rosną u podstawy; natomiast ich końcowe odcinki ulegają postrzępieniu i stopniowo obumierają. Liście wegetatywnych części pędu pełnią bardzo różnorodne funkcje. W związku z tym liście występujące na tej samej łodydze mogą wykształcać się rozmaicie, chociaż wszystkie zawiązują się w ten sam sposób. Różnie ukształtowane liście występują na łodydze w pewnym regularnym następstwie. Pęd główny rośliny nasiennej wykształca w najniższej części 1 liścień, a większości Dieotyledoneae dwa liścienie, u Gymnosperrnae — dwa albo i więcej. Read the rest of this entry »

posted by admin on wrz 11

Ponad epitemem leżą w epidermie w swoisty sposób wykształcone aparaty szparkowe — szparki wodne. Szparki wodne są zwykle większe niż szparki powietrzne. Komórki otaczające je mogą być żywe i wtedy szparki wodne mogą otwierać się i zamykać, podobnie jak szparki powietrzne. U pewnych natomiast gatunków komórki te już dość wcześnie tracą treść żywą, a wówczas otoczona przez nie szparka jest stale szeroko otwarta. Komórki otaczające szparki wodne nie mają tak typowo wykształconych zgrubień błon komórkowych, jak komórki szparkowe szparek powietrznych. Read the rest of this entry »

posted by admin on wrz 11

Tkanka, zwana tkanką trafuzyjną [przetokową], pośredniczy w przewodzeniu substancji pomiędzy nerwem a mezofilem. Wiązki przewodzące liści są otoczone pochwami parenchymatycznymi, zbudowanymi z jednej albo dwu warstw komórek ściśle do siebie przylegających. Pochwy te otaczają w sposób zwarty nawet najdrobniejsze rozgałęzienia nerwów. Komórki pochwy miękiszowej Są najczęściej wydłużone w kie- runku przebiegu nerwu i pozostają w łączności z komórkami mezofilu. Na górnej i dolnej stronie większych wiązek przewodzących liścia — lub tylko z jednej ich strony — mogą występować pasma włókien sklerenchymatycznych, Pasma te mają na przekroju poprzecznym kształt sierpowaty; poniżej części sitowych tworzą one wraz z subepidermalnymi pasmami kolenchymy wyraźne uwypuklenia na dolnej stronie blaszek liściowych. Read the rest of this entry »