posted by admin on wrz 18

Wraz ze zwiększaniem powierzchni blaszki liściowej wzrasta intensywność jej transpiracji. Już nieliczne warstwy komórek bogatych w chloroplasty znacznie osłabiają światło padające z zewnątrz od góry i wnikające do liścia; najkorzystniejsze przeto jest zlokalizowanie tkanki asymilacyjnej na górnej stronie liścia tuż pod epidermą. Dwutlenek węgla natomiast jest pobierany z powietrza głównie przez dolną stronę blaszki liściowej, za pośrednictwem szparek powietrznych, których w liściach hypostomatycznych brak na górnej powierzchni. Może on zatem przeniknąć tym szybciej do górnych warstw tkanek, szczególnie czynnych w procesach asymilacji, im cieńsze są blaszki liściowe i im większe przestwory międzykomórkowe występują w miękiszu gąbczastym. Bogato rozgałęziona sieć wiązek prze— wodzących umożliwia szybkie odprowadzanie asymilatów ze wszystkich części blaszek liściowych do łodygi, po ich przeniknięciu z komórek asymilujących mezofilu do cieńszych rozgałęzień sieci nerwów. Read the rest of this entry »

posted by admin on wrz 18

Pochwa liściowa obejmująca łodygę tworzy u Cyperaceae i niektórych Gramineae całkowicie zamkniętą rurę; natomiast u wielu innych gatunków traw pochwa ta jest otwarta, tzn. jej brzegi nie zrastają się, lecz tylko na siebie zachodzą. Tak wykształcona pochwa liściowa początkowo chroni pączek łodygowy; później zaś chroni ona i wspiera również dolną część rosnącego jeszcze delikatnego międzywęźla łodygi. U Gramineae pochwa liściowa przechodzi ku górze, tzn. u podstawy bezogonkowej blaszki, w błoniasty wyrostek — języczek liściowy, ligula. Read the rest of this entry »

posted by admin on wrz 18

U roślin, które wykształcają ogonek liściowy, powstaje on jako utwór bifacjalny; rzadziej tworzy się on tylko z dolnej partii zawiązka liścia, jako twór unifacjalny (np. w liściach tarczowatych). Zarówno jego zewnętrzna, jak i wewnętrzna budowa jest podobna do budowy międzywęźla łodygi. Liczne najczęściej wiązki przewodzące ogonka liściowego wielu Angiogpermae są mniej lub bardziej ciasno zsunięte; na przekroju poprzecznym leżą one na Obwodzie koła albo są ułożone w kształcie otwartego ku górze łuku. W ogonku liściowym nie ma zupełnie typowej tkanki asymilacyjnej. Read the rest of this entry »

posted by admin on wrz 18

Zamiast dwu bocznie umieszczonych przylistków może występować w płaszczyźnie środkowej liścia, w jego kącie albo powyżej kąta, jeden języczkowaty twór. U niektórych roślin o ulistnieniu naprzeciwległym przylistki mogą wyrastać z węzłów, przy czym W każdym węźle występują dwa przylistki, rozmieszczone pojedynczo w przerwach pomiędzy liśćmi danego okółka. W końcu istnieją rośliny, u których zamiast przylistków występuje skórzasty twór, całkowicie otulający pączek łodygowy, a często również pewną partie łodygi. U hodowanej rośliny pokojowej Ficuselastica twór ten zostaje rozerwany przez nowo rozwijający się liść i odpada u podstawy. Natomiast u roślin z rodziny Potygonaceae twór ten zostaje przebity w szczytowej części przez rosnący pęd, tak że na łodydze pozostaje on w postaci usychającej pochewki (gałka, ochrea). Read the rest of this entry »