posted by admin on sty 5

Najbardziej uciążliwym następstwem katastrofy, oprócz przerwania komunikacji drogowej, było uszkodzenie rurociągu z wodą pitną, zaopatrującego całe miasto. W korycie Loary zalegają warstwy gruntów holoceńskich piaszczysto-gliniastych różnej miąższości. Pod nimi znajduje się piaskowiec przykryty twardym tufem wapiennym. Fundamenty były z pali dębowych Cb 27 cm, o rozstawie 1,20 m. Wbijano je do tufu. Na palach ułożono podłużnie i poprzecznie bale, tworząc rodzaj rusztu, na którym wymurowano płytę zwieńczającą. Należy zauważyć, że w czasie budowy mostu główne koryto rzeki było przy podporach, natomiast podpory znajdowały się na wyspie lub w jej pobliżu, a podpora – na wąskiej mierzei w pobliżu lewego brzegu. Budowniczowie wiedzieli już, że ruszt zwieńczający pale należy wykonać możliwie głęboko, aby zabezpieczyć fundamenty przed utratą stateczności oraz że pale powinny być obcięte na jednakowej wysokości dla uzyskania na nie właściwego rozkładu obciążenia. Ponieważ nie umiano jeszcze budować pod wodą – ruszt i podmurówkę musiano wykonywać na sucho. W ciągu długich lat istnienia mostu stosowano różne techniki obcinania pali na głębokości około 2,00 do 2,30 m pod zwierciadłem niskiej wody. Jeżeli teren był wyżej niż poziom rusztu, wtedy robiono otwarty wykop i wyczerpywano z niego wodę. Jeżeli natomiast dno rzeki było nieco niżej niż ruszt – wykonywano grodzę i wyczerpywano z niej wodę albo stosowano skrzynie drewniane. [podobne: projektant wnętrz, wykończenie mieszkania, mała architektura ]

Tags: | |

Comments are closed.

Powiązane tematy z artykułem: mała architektura projektant wnętrz wykończenie mieszkania