posted by admin on lut 11

Wstrzymano ruch przez most. Było jednak już zbyt późno, aby zapobiec katastrofie, która nastąpiła, gdy blok kotwiący, usytuowany na podłożu z łupka, przesunął się 3,70 m. Zostało to spowodowane pogorszeniem się cech podłoża bloku lub sąsiednich warstw gruntu. Wskutek zaniku podwieszenia dźwigar usztywniający pochylił się, zerwał z wieszaków i runął do rzeki. Pomimo silnych drgań, nie załamały się przęsła boczne (Lachert, 1957). Już w czasie budowy tego mostu w 1943 r. wystąpiły trudności spowodowane śniegiem, lodem i mrozem. Cztery lata później trzeba było ratować most, gdyż woda podmyła jeden filar z pylonem wysokości 75 m, który przechylił się 35 cm. Obawiano się, że po ruszeniu lodów filar ten może ulec uszkodzeniu. Dlatego w czasie silnych mrozów, z powierzchni lodu grubości 2 m, zbudowano stalową grodzę, którą zakończono kilka dni przed nastaniem odwilży. Ponadto fundament pochylonego pylonu wzmocniono betonem. Okazało się także, że należy jeszcze wykonać inne poważne roboty związane z wymianą kabli, które pękały wskutek zmęczenia spowodowanego wibracją i działania niskiej temperatury w okresie zimowym (Steinmann, Watson, 1957). Wysoka woda w rzece Missisippi uszkodziła w 1964 r. trzy podpory XIX-wiecznego łukowego mostu kolejowego długości 640 m koło Minneapolis. [więcej w: mała architektura, projekty domów warszawa, beton architektoniczny ]

Tags: | |

Comments are closed.

Powiązane tematy z artykułem: beton architektoniczny mała architektura projekty domów warszawa